Wanneer je als starter een organisatie wilt leren kennen, vergt dat tijd en aandacht. Daarom krijg je bij BonsenReuling niet alleen een warm welkom op je eerste dag, maar ook een vaste sparringpartner. Deze collega helpt je de eerste weken op weg, maar zal ook daarna jouw vaste sparringpartner blijven. Dit was ook het geval bij Laurens. In dit blog vertelt hij uitgebreid over zijn wekelijkse sparringuurtje met Michiel.
Een vaste sparringpartner
Het hebben van een vaste sparringpartner kent veel voordelen. Door iedere week op een vast moment samen te zitten, weet je van elkaar waar je mee bezig bent en waar je tegenaan loopt. Er is ruimte voor feedback, maar natuurlijk ook voor complimenten voor goed afgerond werk. Iedere collega, ongeacht zijn/haar niveau of functie, heeft bij ons een vaste sparringpartner binnen de organisatie. Zeker voor jonge of startende collega’s is het hebben van zo’n vast aanspreekpunt belangrijk. Maar ook onze ervaren collega’s vinden het prettig om een sparringpartner te hebben. Het is namelijk voor iedereen fijn om te weten waar je directe collega’s mee bezig zijn. Wie weet kun je bijspringen of simpelweg wat nieuws leren over hun aanpak. Laurens, Gevorderd assistent accountant Audit, ziet ook zeker het voordeel in van een vast begeleidingsuurtje. “Mijn vaste sparringpartner is Michiel en samen met hem bespreek ik wekelijks mijn lopende zaken en projecten. Hij vraagt dan of ik ergens tegenaan loop, of er vragen zijn en waar ik mee bezig ben. Soms komt het voor dat je nog met vragen zit die niet zijn besproken tijdens het uurtje samen. Gelukkig kan ik dan altijd bij iemand op kantoor terecht met deze vragen of staat er een collega telefonisch klaar om mij te helpen. Doordat ik op een laagdrempelige manier veel begeleiding krijg, heb ik sinds mijn start bij BonsenReuling al een flinke groei door kunnen maken.”
Hobbel op de weg
Een half jaar na de start van Laurens kwam Corona om de hoek kijken, dat maakte het niet bepaald eenvoudig. We staan bij BonsenReuling voor goede begeleiding en dat willen we waarmaken, ongeacht de situatie. Ondertussen hadden we onze weg hier aardig in gevonden. ‘’We werkten veel thuis, waardoor je minder gemakkelijk bij elkaar binnen kunt lopen. Aan het begin was dat wel even wennen. Later gaf ik een (digitaal) seintje of zagen mijn collega’s in een schematisch overzicht als ik werk had afgerond. Als ik ergens directe vragen over had, liet ik dat meteen weten. Zo niet, dan verzamelde ik mijn vragen voor het uurtje met Michiel. Als Michiel en ik weinig te bespreken hebben, houden we het slechts bij een korte status-update. Gewoon om te checken hoe het ervoor staat. Kleine dingen bespraken we telefonisch of per mail, maar bij grotere klussen spraken we af op kantoor om het werk samen door te nemen. Deze manier van samenwerken beviel me heel goed, omdat ik weet dat er altijd iemand klaar staat met een antwoord op je vragen. Dat geeft toch een beetje extra zekerheid als je nog niet zo lang deel uitmaakt van zo’n grote organisatie.”
